HILDE MEEUS en CELINE WOUTERS – Monument voor Gedeporteerde Joden

Het Monument voor Gedeporteerde Joden in Amsterdam bestaat uit 65 betonnen tegels die in een lange lijn in het trottoir zijn aangebracht. De tegels bevatten de letterlijke reacties van willekeurige Amsterdammers op een tekst die door de ontwerpers van het monument, Hilde Meeus en Celine Wouters,  aan hen is voorgelegd. Tijdens de tweede wereldoorlog was het Adama Scheltemaplein bolwerk van nazi-activiteiten. In het voormalige pand van de meisjes-HBS (nu Gerrit van der Veencollege) in de Euterpestraat (nu Gerrit van der Veenstraat), was het hoofdkwartier van de Nederlandse afdeling van de Duitse Sicherheitsdienst (SD) en de 'Zentralstelle für Jüdische Auswanderung' gevestigd. Vanuit dit hoofdkwartier werd de deportatie van Joden georganiseerd. Ook werden hier verzetsmensen verhoord en gemarteld.

PAUL KONING – De Denker

Voor de ingang van het Gerrit van der Veencollege in de Gerrit van der Veenstraat staat een beeldhouwwerk van een geknield manfiguur op een bakstenen sokkel. Deze denkende man is in 1947 vervaardigd door de beeldhouwer Paul Koning. In dit gebouw was tijdens de TweedeWereldoorlog de Sicherheitsdienst gevestigd. Het werd in de oorlog gebombardeerd, waarbij het pand flink werd beschadigd (voor foto: klik hier). Ook werden enkele omliggende huizen met de grond gelijk gemaakt. De omgeving werd echter weer in de originele staat opgebouwd. Voor de oorlog deed het gebouw ook dienst als school, het was toen een HBS voor meisjes.

EDDY GHERESS - Hoofd

In de Hofwijckstraat staat een sculptuur van een Hoofd uit 1995 van de van geboorte Canadese beeldhouwer Eddy Gheress. Zijn werken hebben niet veel uitleg nodig. De beeldentaal is helder en bezitten een grote uitdrukkingskracht.

CAREL KNEULMAN – zonder titel

In 1941 zegde Carel Kneulman, naar aanleiding van de Februaristaking, zijn kantoorbaan op om beeldhouwer te worden. Nog hetzelfde jaar werd hij toegelaten tot de Rijksacademie waar hij les kreeg van Jan Bronner. Kneulman gold als een van grote vernieuwers van de beeldhouwkunst na 1945. Hij werkte zowel abstract als figuratief en was ook als graficus actief. Daarnaast zette hij zich in voor de maatschappelijke positie van kunstenaars, was hij jarenlang docent en lid van talloze adviescommissies. Het constante in zijn werk zat volgens critici niet in zijn stijl, maar in zijn thematiek. Dit abstracte beeld van Kneulman uit 1999 staat aan de Zuidelijke Wandelweg bij de Peelstraat.

ANDRÉ VOLTEN – zonder titel

“Ik houd niet van symbolische voorstellingen. Mijn beelden hebben ook nooit een naam. Natuurlijk laat ik me wel inspireren door de omgeving, maar dan toch meer in ruimtelijke zin”, aldus André Volten in een interview in Het Parool van 21 mei 1996. Dit naar aanleiding van de plaatsing van zijn imposante sculptuur aan de Distelweg.

KEES SMOUT / MARI ANDRIESSEN – Sint Augustinuskerk

Aan het eind van de Amstelveenseweg, pal tegen Amstelveen aan, staat de Augustinuskerk met aan de gevel beeldhouwwerk van Kees Smout. Prominent aan de bakstenen gevel staat een groot beeld van Sint Augustinus. Aan beide kanten van de stoep bevinden zich twee reliëfs: Jezus en de twaalf apostelen (Pinksteren) en Adam en Eva in het Aards Paradijs. Deze twee reliëfs zijn van Mari Andriessen.

FRITS VANÈN – zonder titel

Een mooi geometrisch werk (1970) van Frits Vanèn staat in Het Breed, Nieuwendam. De kunstwerken van Frits Vanèn zijn een opeenvolging van thema's en variaties. Vanèn neemt essentiële vormen als cirkels, vierkanten en cilinders als uitgangspunt voor zijn grafisch en plastisch werk. Door veranderingen aan en het combineren van deze vormen en door veel kleurgebruik daagt Vanèn het oog en het verstand uit.

bron: Stadsdeel Amsterdam Noord

FLOYD DEWITT – Ruiter

Van de Amerikaanse beeldhouwer Floyd DeWitt staat in het Gijsbrecht van Aemstelpark een bronzen ruiter uit 1968. Begin jaren zestig kwam DeWitt naar Nederland. Hier volgde hij gedurende 6 jaar een opleiding aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam waar hij les kreeg van o.a. Piet Esser. DeWitt is opgegroeid met paarden en gebruikt ze vaak als onderwerp voor zijn sculpturen.

HILDO KROP – gevelversiering: Het grote belang van de telefoon

Nu ik het toch al twee dagen over het gebouw van de Telefoondienst aan de Herengracht heb, moet ik ook de achterzijde van dit pand aan het Singel 340 laten zien. Ook deze gevelversiering van HildoKrop  is gemaakt tussen 1916 en 1919. Het verbeeldt het grote belang van de telefoon voor handel, scheepvaart, landbouw en industrie: boeren aan het werk met kruiwagens, hark en dors, mijnwerkers en bouwvakkers.

HILDO KROP - gevelsteen “de wijken van Amsterdam”

Gisteren had ik er in dit blog over de gevel van het gebouw van de Telefoondienst aan de Herengracht 295, welke in 1954 werd vernieuwd. Ook Hildo Krop mocht aan deze nieuwe gevel een steentje bijdragen en wel in de vorm van een kalkstenen gevelsteen van ruim 2 ½ meter hoog. Krop laat in deze steen De wijken van Amsterdam zien, met onder andere de haven, dansende mensen in de Jordaan, het variété, het voetbalstadion, een kano op de Amstel.

HILDO KROP – Zuid-Oost-West-Noord

Voor het gebouw van de Telefoondienst op de Herengracht 295 en het Singel 340 maakte Hildo Krop tussen 1916 en 1919 de gevelversiering. De voorzijde, de Herengrachtkant, is bij vernieuwing van de gevel in 1954 verloren gegaan,  op de ingangomlijsting na. Deze werd herplaatst aan het Telefoondienstgebouw aan de Kamerlingh Onneslaan in oost. We zien hier een verbeelding van de vier windstreken: Zuid – een afrikaan met een olifant; Oost – een aziaat met buffels en een tijger; West – een indiaan met een buffel en Noord – een eskimo met ijsberen en een walrus. In 1932/33 heeft Krop dit thema herhaald bij zijn aandeel aan de Vier Windstrekenbrug aan de Jan van Galenstraat  (zie dit blog 19 mei 2011).

WIM TAP – Levensboom

Aan het J.W.Siebbeleshof bij de Snoekjesgracht staat een opmerkelijk beeld van Wim Tap uit 1989. Deze Levensboom  is een hard stenen beeld van twaalf meter hoog. Een paar meter daarnaast ligt een bewerkte zwerfkei, als een soort nieuwe levensboom die zich nog moet ontwikkelen.