HANS ’T MANNETJE - Gevelsteen WITSEL

Jan Witsel is de naam van een medewerker van architectenbureau Gerard Prins die de restauratietekeningen voor het hoekpand op de Haarlemmerdijk / Buiten Dommerstraat gemaakt heeft. Ontwerp en uitvoering van de gevelsteen uit 1980 is van Hans 't Mannetje.

bron: Vereniging Vrienden van Amsterdamse gevelstenen

HANS ’t MANNETJE – Straatlantaarns

                                              Herengracht hoek Leidsegracht in 1986                  dezelfde locatie in 2014

In de muur van het gemeentelijke gebouw Dienst Infrastructuur Verkeer en Vervoer in de Nieuwe Uilenburgerstraat werden op 12 februari 2014 twee nieuwe gevelstenen onthuld. Deze stenen, gemaakt door Hans 't Mannetje, gedenken de terugkeer van de historische lantaarns in de Amsterdamse binnenstad, de kroonlantaarn uit 1883 en de Ritterlantaarn uit 1898. In 2013 zijn alle hoofdgrachten en enkele radiaalgrachten en pleinen voorzien van authentieke - nieuw gemaakte - historische verlichting. 
lees verder: klik HIER

HANS ’T MANNETJE – Grenspaal

In de Sint Antoniesbreestraat staat een Grenspaal van Hans ’t Mannetje uit 1986. Dit beeld is samengesteld uit verschillende delen van oude beelden uit afbraakpanden. De kolom is afkomstig uit een pand van Berlage aan het Damrak; een groene stenen schildpad zonder kop, waarvan de afkomst niet bekend is; en een sokkel die eens een borstbeeld van Rembrandt gedragen heeft. Deze fragmenten werden door Hans ’t Mannetje gecomplementeerd met een nieuwe schildpadkop en een marmeren zadel met kop. De grenspaal wordt ook wel gezien als een monument voor Jacob Israël de Haan, de ‘Dichter van het Joodse lied’.

HANS ’T MANNETJE – Twee Sfinxen

In het Wertheimpark staan bij de ingang Twee Sfinxen van marmer van Hans ’t Mannetje (1944). In het midden van de negentiende eeuw stond er bij de ingang van het park ook al een hek met sfinxen, maar deze originele mensdieren waren van zink. Oorspronkelijk was het park een concerttuin als onderdeel van het theater de Parkzaal. Johannes Brahms heeft hier nog gedirigeerd. In 1882 werd de Parkzaal afgebroken en vervangen door de Parkschouwburg. De schouwburg hield het helaas niet lang uit en ging na twintig jaar failliet Het gebouw werd in 1912 gesloopt. De parktuin kreeg de naam van de bankier, politicus en filantroop Abraham Wertheim (1832-1897). De zinken sfinxen waren na de tweede wereldoorlog dermate vervallen, dat ze van het hek werden verwijderd. In de jaren zeventig van de vorige eeuw vroegen de buurtbewoners aan de gemeente om nieuwe sfinxen te plaatsen. De gemeente vond dat echter te duur. Op hoge poten schreven de buurtbewoners in 1977 een brief aan de toenmalige burgemeester Polak: “Namens de bewoners van de Plantage, die in de jaren 1940-1945 ontluisterd en vervallen is, delen wij U mede, dat wij ons op erbarmelijke wijze afgescheept voelen door het Gemeentebestuur van Amsterdam … het is een bittere pil voor de veelal oudere en diepgewortelde bewoners, die het ene na het andere stuk versiering zien verdwijnen en terecht het gevoel krijgen dat hun buurt alleen nog maar dient als doorgaande route Oost – Noord en als verschroeide hondenuitlaatplaats voor half Amsterdam …”

In 1982 kreeg de buurt van de Gemeente Amsterdam bij het 300-jarige bestaan van de Plantage,  twee nieuwe marmeren sfinxen ten geschenke.